LIFELOG | Thomas de Trein weekend
En omdat Job ook een Thomas de Trein-fan is, leek het ons leuk hier met hem naartoe te gaan.
Job dacht daar zelf ook zo over, dus we hadden een deal.
Job had er enorm veel zin in.
Hij was helemaal hyper en wist niet wat hij met zijn energie aan moest, anders dan dus maar gekke bewegingen maken.
Hij schreeuwde het uit; de hele straat moest en zou horen waar hij naartoe ging. Naar de échte Thomas Trein!
Ook in de auto kon hij zijn energie niet kwijt.
Eenmaal aangekomen was hij door het dolle heen toen hij al die Thomas-vlaggen zag wapperen.
Omdat Job op mijn nek zat moest ik er alles aan doen om geen nekhernia te krijgen, want toen hij eenmaal de échte Thomas zag staan was hij net een hysterische fan van een populaire rockgroep.
"Thomas! Ik ben hier! Thomáááááááás!"
Vervolgens mopperend richting mij dat Thomas hem maar niet aan wilde kijken.
Job stond pal voor Thomas en kon hem recht in zijn ogen aankijken.
...en toen begon Thomas plotseling luid stoom af te blazen en héél hard te fluiten...
Job schrok daar zó enorm van, dat de tranen met liters tegelijk uit zijn ogen stroomden.
Helemaal in paniek.
Hij wilde weg. Naar huis. Naar maakt niet uit waar naartoe, in elk geval weg hier...
Zo jammer, want enkele seconden daarvóór was hij nog zo enorm enthousiast.
Het was gebeurd.
Ook met de kleine modeltreintjes spelen kon hem niet meer enthousiast maken. Hij wilde alleen maar met een Thomasje spelen, maar die waren al door andere kindjes in gebruik.
Dan maar Thomas-filmpjes kijken. Daar knapte hij weer op.
Even wat drinken en wat eten, en daarna durfde hij weer in de modelstoomtreintjes.
Vervolgens wilde hij ook nog wel even zélf Thomas zijn.
Gelukkig was hij dusdanig hersteld dat hij wel vlak naast Emily en Gordon durfde te staan.
Maar Thomas moest op veilige afstand blijven...
Meer Foto's
Filmpje
Vorige 10 Huidige 10
