JOBLOG | JobTube
Toen het filmpje was afgelopen, en er even geen papa en mama in de buurt waren die tijd hadden om een ander filmpje te starten, ging hij het zélf proberen.
En met succes!
Via de mousepad beweegt hij de muiscursor naar een nieuw filmpje om vervolgens met een 'dubbelklik' op de pad het gekozen filmpje te starten!
Filmpje
JOBLOG | Spoorwegmuseum
Hij pakte zijn Thomas-treintjes, en herhaalde regelmatig het stoomfluitgeluid.
En dus vroegen wij Job of hij wellicht zin had om échte treinen te bekijken.
Nou, dat wilde hij maar wat graag!
Omdat al eerder bleek dat Job momenteel nogal wat bang is aangelegd (een mug wordt al een monster genoemd), besloten we uit te leggen dat die treinen wel erg groot zijn. Maar Job was vastbesloten; hij zou het niet eng vinden. En hij was zó enthousiast geworden, dat hij zo snel mogelijk in de auto wilde stappen.
En dat enthousiasme en vrolijkheid bleef gedurende de hele reis naar Utrecht, naar het Spoorwegmuseum, aanwezig.
...totdat we naar binnen liepen en hij direct een reusachtige diesellocomotief in het vizier kreeg.
Bij de kassa brulde hij de hele hal bij elkaar (en het galmt daar zo lekker), en hij liet zijn vader niet meer los.
Pas toen hij bij een winkeltje naar afleveringen van Thomas en z'n Vriendjes kon kijken, kwam hij langzaam tot rust.
Daarna wist hij zichzelf te kalmeren door te zeggen dat al die grote treinen kapot waren. "Stuk, hè?" "Kannie rije, hè?" "Kannie oehoe, hè?" "Kannie fluite, hè?"
Wij besloten het maar te bevestigen, en zo konden we toch nog even tussen de treinen wandelen.
En hij leek het zélfs even naar zijn zin te hebben!
Filmpje
JOBLOG | Job voor Oranje!
Foto
Foto
JOBLOG | 'Tukkie lope'
"Tukkie lope?" is dan het eerste wat hij vraagt. En dan lopen we samen een stukje voordat we gaan eten.
Hij vindt dat leuk, en ik vind dat ook wel leuk.
Hij vertelt mij dan wat hij zoal die dag heeft gedaan, en gaat dan takken en slakken zoeken.
Gisteren vertelde hij al op het kinderdagverblijf hoe zijn dag eruit zou zien: "tukkie lope, ete, lape" (stukkie lopen, eten, slapen).
Het grootste gedeelte zit Job op mijn nek, en laat hij het loopwerk aan mij over. Daarvoor vond ik het gisteren nét iets te warm, en dus was het antwoord op zijn vraag "Tukkie lope?" ditmaal dan ook "Nee"...
Nou, dat hebben we geweten...
Hij brulde de boel compleet bij elkaar. Dikke tranen rolden over zijn wangen.
Hoe erg zo'n jochie dan toch blijkt te genieten van zo'n korte wandeling, en er zó erg naar uit kan kijken...
...we zijn toch maar weer even op stap geweest...
JOBLOG | Job & Bram bij Dirk
Dat trof, want zondag trad Dirk op in Amersfoort!
En omdat Job zich eerder al met vriendje Bram wist te vermaken op de muziek van Dirk, ging laatst genoemde vandaag óók mee!
Filmpje
JOBLOG | De kleine vandaal
Deze kleine vandaal had de schutting, zandbak, tafel én vensterbank ondergekalkt.
En dus volgde er een passende taakstraf: schoonmaken!
Filmpje
JOBLOG | Zijn support maakt het verschil!
En dus zorgde Job ook vanmiddag tegen de Denen voor de nodige versterking...
oranje supporter
oranje supporter
En weet je wat nog het ergste is aan die vuvuzela...?
...Job krijgt er serieus geluid uit...
JOBLOG | Job bij Dirk Scheele
En dus smeerden wij een broodje voor een ontbijtje op bed.
Na zijn badje en broodje, moest Job naar bed.
En waar gaan wij na jouw slaapje naartoe?
"Dirruk!" Hij wist het maar al te goed, en leek er zin in te hebben.
Maar spannend vond hij het wel, want hij kon maar niet slapen.
Job is groot fan van Dirk Scheele, maar wist natuurlijk nog niet wat hij er zich bij moest voorstellen om zoiets in het eggie te zien...
Uiteindelijk heeft hij een krap half uurtje geslapen toen wij hem wakker moesten maken.
En ditmaal wilde hij toch liever niet meer; "Nie Dirruk!".
Toch Job in de auto gezet en naar Zutphen gereden, waar Dirk met zijn Huis, Tuin en Keukenliedjes de peuters een uur zou gaan vermaken.
Eenmaal aangekomen in Zutphen vond Job het maar wat spannend.
Hij wilde zijn papa maar niet loslaten, maar leek er wel weer zin in te krijgen toen hij al die andere kindjes zag: "Dirruk toe!".
Eenmaal in de zaal vond hij het toch wel weer spannend.
Maar toen de lichten uitgingen herkende Job zonder twijfel wie er het podium op kwam lopen! "Dirruk!" zei Job hardop. Hij schreeuwde het niet, maar het was goed te horen (1:03) in de verder stille zaal...
Tijdens de voorstelling reageerde Job wisselend. Het ene moment leek hij in trance, het andere moment vond hij het eng, maar op momenten deed hij mee met klappen en dansbewegingen.
Maar na afloop liet hij spontaan weten wat hij er van vond: "Leuke Dirruk!" klonkt het blij toen we de zaal uitliepen.
Maar de spanning was er nog niet helemaal uit, want hij wilde na afloop géén handjes schudden met Dirk.
Maar toen ineens Joes naast hem stond, nam hij toch enthousiast een papiertje aan met haar handtekening. Trots was hij op dat velletje papier.
Maar de echte Dirk van zó dichtbij vond hij toch net iets spannender. Maar Dirk mocht toch het papiertje aannemen en zette er ook zijn handtekening op.
Met een grijns van oor-tot-oor pakte Job het weer terug. Trots als een pauw, en níemand (ook mama niet) mocht de flyer van hem afpakken!
"Leuke Dirruk!" klonk het opnieuw.
Maar mama wilde nóg eens in de rij gaan staan om ook de handtekening van Dirk op een CD-hoesje te vereeuwigen (kijk die rooie wangetjes van de spanning).
"Voor Job - Dirk" schreef Dirk op het CD-hoesje.
Mama was nu één van de laatste in de rij en dus had Dirk wel tijd voor een praatje. Job kon de echte Dirk dus uitgebreid van dichtbij bestuderen, en daarna op de foto!
In de auto, terug naar Apeldoorn, vroeg ik of ik een muziekje op moest zetten. "Ja, Dirruk" klonk het vanaf de achterbank.
Onder de klanken van Dirk Scheele was Job op de achterbank aan het wegdromen. Bleek gezichtje en rode wangetjes van de spanning...
Leuke Dirruk, leuke dag!
JOBLOG | Pianist
Filmpje
Helaas was natúúrlijk direct daarna mijn accu leeg. Zul je net zien...
Nu gelooft vast niemand dat Job vervolgens foutloos de 3e symfonie van Beethoven uitspeelde...
JOBLOG | Have You Ever Been Mellow
Filmpje
Hakkûûûûh!
Vorige 10 Huidige 10
